สัมมนา หลักสูตร: VI 101 พื้นฐานการลงทุนเน้นมูลค่า – เต็มแล้ว

 

 

 

vi101

สัมมนา ลงทุนอย่างวีไอพันธุ์แท้ โดย Club VI

หลักสูตร: VI 101 พื้นฐานการลงทุนเน้นมูลค่า

*** ขออภัย รุ่นนี้เต็มแล้วครับ ***  

วัน-เวลา-สถานที่

วันเสาร์ที่ 19 ก.ค. 2557 เวลา 9.30-16.30 น. (ลงทะเบียนได้ตั้งแต่ 9.00 น.) ณ ห้อง Auditorium ชั้น 1 อาคาร SCG Experience อยู่ภายใน Crystal Design Center (CDC) ถนนประดิษฐ์มนูธรรม (เลียบทางด่วน เอกมัย-รามอินทรา)

เหมาะสำหรับ        

ผู้ที่อยากลงทุนแนววีไอ (ลงทุนเน้นมูลค่า) แต่ยังไม่มีพื้นความรู้ หรือพื้นความรู้ยังไม่มาก ไม่แน่ใจว่าจะเริ่มต้นอย่างไรดี ต้องทำอะไรบ้าง ต้องรู้อะไรบ้าง ต้องอ่านอะไรบ้าง ไม่ชอบความเสี่ยง กลัวขาดทุน ต้องการสร้างความมั่งคั่งอย่างยั่งยืนในระยะยาว

สิ่งที่ผู้เรียนจะได้รับ

  • สามารถเริ่มต้นลงทุนแนววีไอ “อย่างถูกต้อง” ได้ทันที โดยมีความรู้พื้นฐานทุกเรื่องที่จำเป็นสำหรับการลงทุนในขั้นต้น
  • สามารถนำความรู้ไปต่อยอดในระดับสูงขึ้นไปได้ ไม่ว่าจะเป็นการอ่านงบการเงิน การประเมินมูลค่าหุ้น การวิเคราะห์หุ้นเชิงลึก ฯลฯ

เนื้อหาหลัก

  • สร้าง Mindset ที่ถูกต้องสำหรับการลงทุนแบบวีไอ
  • ทางเลือกต่างๆ ในการลงทุนภายใต้กรอบของวีไอ
  • “Step-by-Step Guideline” แนะ “วิธีปฏิบัติ” สำหรับการลงทุนแบบวีไออย่างละเอียด ต้องทำอะไรบ้าง ทีละขั้นตอน เพื่อให้ผู้เรียนเป็นวีไอที่สมบูรณ์
  • อัตราส่วนทางการเงินขั้นต้นที่วีไอมือใหม่จำเป็นต้องทราบ
  • วิธีวิเคราะห์หุ้นแบบ Club VI ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ
  • ข้อมูลที่จำเป็นต้องใช้ในการวิเคราะห์หุ้น แหล่งข้อมูล และวิธีหาข้อมูลอย่างมีประสิทธิผล
  • บทเรียนจากนักลงทุนระดับโลกต่างๆ ที่สามารถปรับใช้กับการลงทุนได้

วิทยากร

  • ชัชวนันท์ สันธิเดช ผู้ก่อตั้ง Club VI, เป็นนักลงทุนแบบเน้นมูลค่า ประสบการณ์กว่า 10 ปี, เป็นนักเขียน-นักแปล ผู้แปลหนังสือ Tap Dancing to Work ที่ วอร์เรน บัฟเฟตต์ เป็นผู้ร่วมเขียน, เขียนหนังสือ “ลงทุนหุ้นอย่างไร กำไร…ตั้งแต่ซื้อ” “ลงทุนอย่าง VI พันธุ์แท้” และ “ลงทุนอย่าง VI พันธุ์แท้ #2: วัดพลังหุ้น” และแปลหนังสือลงทุนชื่อดังอีกกว่า 10 เล่ม

จำนวนผู้เข้าอบรม ไม่เกิน 60 ท่าน

ค่าสัมมนา 1,900 บาท

ราคานี้รวม

  • หนังสือ “ลงทุนอย่าง VI พันธุ์แท้” และ “ลงทุนอย่าง VI พันธุ์แท้ #2: วัดพลังหุ้น” รวมมูลค่า 390 บาท
  • เอกสารประกอบการสัมมนา 1 ชุด
  • อาหารว่าง เช้า-บ่าย

ราคานี้ไม่รวม

  • อาหารกลางวัน

วิธีสมัคร

  1. โอนเงินเข้าบัญชีธนาคาร ต่อไปนี้ (หากเป็นไปได้ กรุณาโอนแบบมีเศษสตางค์ เช่น 1900.09 บาท เพื่อความรวดเร็วในการตรวจสอบ)

1)       ธนาคารกรุงเทพ (BBL)

บัญชีสะสมทรัพย์ เลขที่: 066-705774-9

ชื่อบัญชี: บริษัท คลับ วีไอ จำกัด สาขา คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ (CDC)

2)       ธนาคารกสิกรไทย (KBANK)

บัญชีออมทรัพย์ เลขที่: 996-2-06200-5

ชื่อบัญชี: บริษัท คลับ วีไอ จำกัด สาขา คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ (CDC)

3)       ธนาคารไทยพาณิชย์ (SCB)

บัญชีออมทรัพย์ เลขที่: 404-486287-4

ชื่อบัญชี: บริษัท คลับ วีไอ จำกัด สาขา คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ (CDC)

  1. อีเมล์แจ้งการโอนเงิน ระบุจำนวนเงินที่โอน ชื่อ-นามสกุล พร้อมถ่ายรูปหรือสแกนสลิป (หรือ Cap หน้าจอกรณีโอนทางอินเตอร์เน็ต) ส่งมาที่ ClubVIdotcom@gmail.com
  2. รอรับอีเมล์ยืนยันการสมัครจากทีมงาน

หมายเหตุ

–          การสมัครของท่านจะเสร็จสมบูรณ์ เมื่อท่านได้รับอีเมล์ยืนยันจากทีมงาน

–          เมื่อท่านชำระเงินแล้ว ทาง Club VI ขอสงวนสิทธิ์ที่จะไม่คืนเงิน (ยกเว้นกรณีที่เต็ม ทีมงานจะติดต่อกลับท่านทางอีเมล์เพื่อขอเลขบัญชีและโอนเงินคืนให้) แต่หากเข้าอบรมไม่ได้จริงๆ ท่านสามารถโอนสิทธิ์ให้ผู้อื่นเข้าอบรมแทนได้ โดยกรุณาแจ้งให้ทีมงานทราบล่วงหน้าทางอีเมล์ เพื่อทำการเปลี่ยนแปลงชื่อผู้เข้าอบรม

–          หากมีข้อสงสัยหรือข้อขัดข้องประการใด สอบถามได้ที่ ClubVIdotcom@gmail.com หรือ Facebook.com/ClubVI

รีวิว BGH

bgh5

โดย ชนิดา พัธโนทัย และ ชัชวนันท์ สันธิเดช

จะว่าไป หุ้น BGH หรือ บมจ.กรุงเทพดุสิตเวชการ ก็เหมือนหุ้นที่รวมเอาโรงพยาบาลทั้งประเทศเข้าไว้ด้วยกัน

หลายคนอาจเข้าใจว่า BGH คือ “โรงพยาบาลกรุงเทพ” เท่านั้น แต่ที่จริงนอกจากกลุ่มของโรงพยาบาลกรุงเทพแล้ว ยังมีกลุ่มอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มโรงพยาบาลสมิติเวช โรงพยาบาล BNH และกลุ่มโรงพยาบาลพญาไท-เปาโล

นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายโรงพยาบาลที่ BGH เข้าไปถือหุ้น แต่ไม่ได้มีส่วนร่วมในการบริหาร เช่น บำรุงราษฎร์ (BH) รามคำแหง (RAM) สมิติเวช ธนบุรี (KDH) เหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นบริษัทที่จดทะเบียนอยู่ในตลาดหลักทรัพย์ทั้งสิ้น

กลยุทธ์ในการเติบโตของ BGH แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท หนึ่งคือ “สร้างโรงพยาบาลใหม่เอง” สองคือ “ซื้อหุ้นของโรงพยาบาลอื่น”

(หากอยากทราบว่าบริษัทสร้างโรงพยาบาลเองเท่าไร ซื้อหุ้นเอาเท่าไร ดูได้ใน “งบกระแสเงินสด” ในส่วน “กิจกรรมลงทุน” เอาไว้ถ้ามีโอกาสจะมาลงรายละเอียดอีกทีนะครับ)

เป็นที่ทราบกันดีว่า ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา BGH เข้า take over โรงพยาบาลอื่นๆ อย่างต่อเนื่อง ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล

คำถามคือบริษัทเอาเงินมาจากไหน?

bgh2

คำตอบก็คือ ใช้การ “ออกหุ้นกู้” เป็นหลัก โดยหุ้นกู้ที่ออกมีอยู่หลายชุด และจะครบกำหนดในระยะเวลาที่แตกต่างกัน ทั้งนี้เพื่อ match กระแสเงินสดจากธุรกิจที่เข้ามา ให้พอดีกับการครบกำหนดอายุของหุ้นกู้

พูดง่ายๆ ก็คือ บริหารให้ “กระแสเงินสด” เข้ามาทัน “ใช้หนี้” นั่นเอง

(โรงพยาบาลใหม่แต่ละแห่ง กว่าจะคืนทุนใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2-3 ปี จึงต้องบริหารให้ดี)

จากความน่าเชื่อถือของบริษัท ทำให้ BGH ได้ credit rating ระดับ A+ (ระดับสูงสุด) ดังนั้น เวลาออกหุ้นกู้ อัตราดอกเบี้ยหรือต้นทุนทางการเงินจึงไม่สูง พูดให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือ ไม่ต้องให้ดอกเบี้ยกับผู้ซื้อหุ้นกู้มากนัก เมื่อเทียบกับบริษัทอื่นๆ ที่ได้เครดิตต่ำกว่า (อย่างบริษัทที่ฐานะการเงินไม่ดี มีหนี้สินเยอะ) จึงถือว่าได้เงินกู้ด้วยต้นทุนที่ถูกกว่านั่นเอง

และล่าสุดในการประชุมสามัญผู้ถือหุ้นปี 2557 ที่ผ่านมา ที่ประชุมก็เพิ่งอนุมัติให้ออกหุ้นกู้เพิ่มด้วยวงเงิน 20,000 ล้านเป็นที่เรียบร้อย

ที่ผ่านมา “อัตราส่วนหนี้สินต่อทุน” หรือค่า D/E ของ BGH ไม่เคยเกิน “1 เท่า”

ทั้งนี้เนื่องจาก EBITDA หรือ “กำไรในรูปเงินสด” ที่เข้ามายังบริษัทในแต่ละปี อยู่ในระดับ “10,000 ล้านบาทอัพ” ซึ่งเพียงพอต่อการจ่ายชำระหนี้แน่นอนอยู่แล้ว บริษัทจึงไม่เคยมีปัญหาเรื่องสภาพคล่อง

bgh3

ที่อธิบายมาทั้งหมด คือเรื่องของ “การใช้เงินทุน” (Uses of Funds) และ “แหล่งเงินทุน” (Sources of Funds) คราวนี้มาดู “ผลประกอบการ” ของบริษัทกันบ้าง

ดูจากงบการเงินปี 56 รายได้ของ BGH โตขึ้นประมาณ 11% แต่ gross margin, EBIT margin และ EBITDA margin ลดลง 2-3% เมื่อเทียบกับงวดเดียวกันของปีก่อน

สาเหตุที่ margin ลดลง น่าจะเกิดจากการที่ BGH จ้างบุคลากรทางการแพทย์เพิ่มขึ้นเยอะมาก โดยเพิ่มทั้ง “จำนวนคน” และ “ค่าจ้างต่อหัว” เนื่องจากบริษัทกำลังขยาย “โรงพยาบาลเครือข่าย” ออกไปอย่างก้าวกระโดด จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้นทุนจากการขยับขยายนี้จะสูงขึ้นในระยะเริ่มแรก

อย่างไรก็ตาม โดยภาพรวมถือว่าบริษัทยังคงรักษา margin ต่างๆ ไว้ได้ในระดับที่ดี

ในส่วนของตัวเลขกำไรสุทธิ หากไม่รวม non-recurring items ซึ่งเป็นกำไรพิเศษ ถือว่ากำไรสุทธิของ BGH ในปี 56 เทียบกับปี 55 แทบจะเท่าเดิม (ปี 56 กำไรสุทธิ 6,372 ล้าน ปี 55 กำไรสุทธิ 6,367 ล้าน)

(แต่หากรวมเอา non-recurring items เข้ามาด้วย อาจจะตกใจ เพราะในปี 55 มี กำไรจากการปรับมูลค่ายุติธรรมของเงินลงทุน + ส่วนแบ่งกำไรจากเงินลงทุนในบริษัทร่วม สูงถึง 2,071 ล้านบาท ทว่าปี 56 มีตรงนี้น้อยมาก ดังนั้นจะพบว่ากำไรสุทธิปี 56 ลดลง 20% ซึ่งไม่สะท้อนผลการดำเนินงานจริง)

ถ้าดูจากงบกำไรขาดทุนบรรทัดสุดท้าย จะเห็นว่า “อัตรากำไรสุทธิ” (net profit margin) ลดลงจากปี 55 ซึ่งอยู่ที่ 17.1% เป็น 12.2% ในปี 56

ตรงนี้เหมือนกับจะลดลงเยอะ แต่ก็เช่นเคย คือหากไม่รวม non-recurring items ซึ่งเป็นเพียงกำไรทางบัญชีที่บันทึกไว้เป็นจำนวนมากในปี 55 อัตรากำไรสุทธิของปี 55 จะอยู่ที่ 12.6% และปี 56 จะอยู่ที่ 11.9% ถือว่าลดลงสอดคล้องกับ margin ต่างๆ ที่ได้อธิบายไว้แล้วข้างต้น

(สี่ย่อหน้าข้างบนนี้ คนที่ไม่มีพื้นฐานอาจจะงงสักนิดหนึ่ง ลองอ่านอีกรอบก็ได้นะคะ เพื่อความเข้าใจ)

อีกประเด็นหนึ่งซึ่งน่าสนใจอย่างยิ่ง คือ “ความประหยัดจากขนาด” หรือ Economies of Scale

bgh1

Economies of Scale ของธุรกิจโรงพยาบาล มักเกิดจากการที่โรงพยาบาลในเครือสามารถ “ส่งต่อผู้ป่วยระหว่างกัน” ได้ (ที่เรียกว่าระบบ Referral System) และประหยัดต้นทุนจากการสั่งซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์และยาในปริมาณมากๆ

จึงต้องจับตาดูให้ดีว่า ในอนาคต BGH จะได้รับประโยชน์จากการส่งต่อผู้ป่วยและสั่งซื้อยาและอุปกรณ์การแพทย์ ส่งผลให้มี EOS มากน้อยขนาดไหน แต่ผู้บริหารยืนยันว่า ที่ผ่านมาบริษัทถือเป็นเครือโรงพยาบาลที่บริหารต้นทุนได้คุ้มค่ามากอยู่แล้ว (ศัพท์ธุรกิจคือมี Cost Efficiency สูง)

อีกตัวเลขหนึ่งซึ่งบ่งบอกถึงศักยภาพของธุรกิจโรงพยาบาล คือ “อัตราการครองเตียง” หรือ Active Beds ซึ่งหมายถึงการที่มีผู้ป่วยเข้าไปนอนรับการรักษาในโรงพยาบาล หรือที่เรียกว่า “ผู้ป่วยใน”

ในปี 2553, 2554 และ 2555 อัตราการครองเตียงของ BGH อยู่ที่ประมาณ 65%, 66% และ 70% ตามลำดับ โดยในปี 2555 ตัวเลข Active Beds สูงขึ้นมาก อยู่ที่ราวๆ 3,000 เตียง จากจำนวนทั้งหมด 4,285 เตียง

อย่างไรก็ตาม พอถึงปี 2556 อัตราการครองเตียงของ BGH ลดลงมาเหลือ 66% จากจำนวนเตียงที่เพิ่มขึ้นเป็น 4,652 เตียง (เพิ่มขึ้นร่วม 400 เตียง จากการขยายกิจการ) ซึ่งเท่ากับมี Active Beds ประมาณ 3,070 เตียง

จะเห็นได้ว่า แม้เปอร์เซ็นต์ของ Active Beds จะลดลง แต่จำนวนสุทธิไม่ได้ลดลง และถือว่ายังอยู่ในระดับที่ “สูง”

ด้วยสถานภาพปัจจุบัน BGH เป็นเครือโรงพยาบาลยักษ์ใหญ่ติดอันดับ 1 ใน 5 ของโลก ที่สำคัญคือ เป็นเครือโรงพยาบาลที่มีอัตรากำไรสุทธิถึง 11.9% ถือว่าสูงที่สุดในโลก เหนือกว่าทุกโรงพยาบาลในทุกประเทศ

และจากการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งล่าสุด ผู้บริหารบอกว่าจะทำให้กำไรสุทธิเติบโตในอัตรา 11% ไปเรื่อยๆ และจะรักษาอัตรากำไรให้อยู่ในระดับ 10-12%

กล่าวคือแม้จะพยายามโต แต่ก็จะ keep อัตรากำไรไม่ให้ต่ำ (ย้ำว่านั่นคือสิ่งที่ผู้บริหารพูด แต่จะทำได้จริงหรือไม่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง)

สำหรับผลกระทบจากวิกฤตการเมืองและเศรษฐกิจชะลอตัวในช่วงที่ผ่านมา ผู้บริหารบอกว่า ก็มีกระทบบ้าง โดยเฉพาะในส่วนของลูกค้าต่างชาติ แต่บริษัทก็พยายามปรับตัว และมีการชะลอการเปิดสาขาใหม่ไปบ้าง หากสถานการณ์ยังไม่ดี

ในอนาคต BGH ยังมีแผนจะสร้างและซื้อโรงพยาบาลอีกมากตามหัวเมืองใหญ่ๆ ของแต่ละภาคในประเทศไทย และจะขยายโรงพยาบาลระดับรอง (second-tier) ควบคู่ไปด้วย อีกทั้งยังมี “คลินิกเบื้องต้น” (TeleCare Clinic) เอาไว้รักษาอาการป่วยพื้นฐาน ที่ผ่านมาเปิดไปแล้ว 3 แห่ง

ในส่วนของแผนสำหรับ AEC จะเริ่มต้นเปิดเกมรุกจาก “อาเซียนตอนบน” โดยเน้นพื้นที่ที่ไม่ไกลเกินไปนัก เพื่อให้บริษัทแม่ดูแลได้ทั่วถึง และเมื่อเริ่มลงตัวแล้วจะขยับขยายไปเปิดสาขาทางตอนใต้ของจีนและเอเชียแปซิฟิกต่อไป (ในปี 56 เปิดที่พนมเปญแล้วสองแห่ง ใช้เงินไปประมาณ 1,000 ล้าน)

โดยสรุป BGH เป็นธุรกิจที่เน้น growth สุดๆ หากจะลงทุน ต้องทำใจว่ากำไรอาจไม่เพิ่มขึ้นพรวดพราดในระยะเวลาอันใกล้ เนื่องจากต้องเอาเงินไปลงทุนใหม่ตลอดเวลา และเมื่อเปิดโรงพยาบาลใหม่แต่ละแห่งก็ต้องรออีกหลายปีกว่าจะคืนทุน

หุ้นตัวนี้จึงเหมาะสำหรับนักลงทุนที่หวังจะ “ซื้ออนาคต” โดยจับ “เมกาเทรนด์” ในเรื่องของสุขภาพ โดยต้องการบริษัทที่เป็น “นัมเบอร์วัน” ในอุตสาหกรรม และพร้อมจะอยู่กับมันไปยาวๆ เท่านั้น

 —————————-

 ภาพประกอบ : ภาพที่ 3 (หมอเบิร์ดกับคนไข้) จากเว็บไซต์โรงพยาบาลกรุงเทพ

 

 

“เงิน” ก็คือ “เวลา”

Money is Time

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

ได้ยินกันมาแต่ไหนแต่ไรว่า “Time is Money” หรือ “เวลาคือเงินทอง” ซึ่งถูกต้องอย่างยิ่ง

แต่คนที่เข้าใจเรื่องอิสรภาพทางการเงินจะทราบว่า ในทางกลับกัน ต้องบอกว่า “Money is Time” กล่าวคือ การมี “เงิน” นั่นแล ทำให้มี “เวลา”

โดยปกติแล้ว เมื่อพูดถึง “ทุน” เรามักจะนึกถึง “เงิน” หลายคนชอบคิดว่า ถ้าไม่มี “เงิน” ก็คือไม่มี “ทุน”

หารู้ไม่ว่า แท้จริงแล้ว “เวลา” ก็เป็น “ทุน” อย่างหนึ่งซึ่งทุกคนมีเท่าๆ กัน จะใช้เวลาอย่างไรนั้น เป็นทางเลือกของเราเอง

คนจำนวนมากที่ยังต้องเหน็ดเหนื่อยอยู่กับงานประจำ มักอ้างว่า ไม่มี “เวลา” ที่จะศึกษาหาความรู้เรื่องการลงทุน บ้างก็บอกว่าทำงานเหนื่อยอยู่แล้วทุกวัน กลับมาบ้านจึงไม่อยากหาเรื่องหนักๆ ใส่หัวอีก จะให้อ่านหนังสือก็ดูจะเพิ่มความเครียดให้ตัวเอง

ว่างเมื่อไรจึงเล่นแต่ เฟซบุ๊ก พอถึงเสาร์-อาทิตย์ ก็ไปเดินห้าง ดูหนัง ช้อปปิ้ง แล้วอ้างว่าไม่มี “เวลา”

ที่จริงไม่ใช่ไม่มีเวลา พวกเขาแค่ไม่ยอมควัก “เวลา” มาลงทุนต่างหาก

และเนื่องจาก “เวลา” เป็น “ทุน” อย่างหนึ่ง เราจึงมีสองทางเลือกที่จะจัดการกับมัน ระหว่างการเอามันออกมาบริหารให้เกิดประโยชน์ (เหมือนการเอาเงินไปลงทุนให้เกิดผลตอบแทน) หรือใช้มันไปอย่างสิ้นเปลือง

น่าเสียดายที่คนจำนวนมากเลือกอย่างหลัง จึงไม่มีวันเป็นอิสระทางการเงินได้

ไม่ใช่ไม่ให้ “เที่ยว” ไม่ให้ “ช้อปปิ้ง” ไม่ให้ “เล่นเฟซบุ๊ก” นะครับ ผมเองก็ทำทุกอย่างที่ว่ามา เพราะผมเชื่ออย่างยิ่งว่าคนเราต้องผ่อนคลายบ้าง พวกเครียดเกินไปมักลงทุนได้ไม่ดี นี่เห็นมาเยอะแล้ว

ผมแค่กำลังสื่อว่า ในเมื่อทำในสิ่งเหล่านั้นได้ ก็ย่อมหาเวลาอ่านหนังสือลงทุนได้ เจียดเวลาไปฟังสัมมนาหุ้นได้

ผมเคยคิดเล่นๆ ว่า ถ้าคนที่บอกว่าไม่มีเวลาเพราะต้องทำงานนั้น ยอมอดทนเก็บเงินให้ได้สักก้อนหนึ่ง ซึ่งพอเลี้ยงตัวเองได้สักครึ่งค่อนปี แล้วหยุดงานไปเลย “หกเดือนเต็ม”

โดยตลอดหกเดือน เขาต้องตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ทำอะไรอื่น นอกจากอ่านหนังสือ และศึกษาหาข้อมูลเกี่ยวกับการลงทุนแต่เพียงอย่างเดียว (จะเป็นแนวทางวีไอหรือไม่ก็แล้วแต่ แต่ต้องไม่ใช่การเก็งกำไรแบบวูบวาบพิสดาร)

ไม่แน่ว่านั่นอาจเป็นหกเดือนที่มีค่าที่สุดในชีวิตของเขา เพราะมันอาจ “ปลดล็อค” นำเขาไปสู่เส้นทางการลงทุนที่ถูกต้อง

ซึ่งหากเดินต่อไปจนถึงเป้าหมาย เขาก็จะได้เวลาเพิ่มขึ้นมาอีกหลายสิบปี เป็นเวลาของเขาเองจริงๆ ที่ไม่ต้องทำงานแลกเงินอีกแล้ว

“หกเดือน” แลก “หลายสิบปี” คุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้ม

ที่พูดนี่อย่าเข้าใจผิด ไม่ใช่หกเดือนแล้วจะเก่งได้ทันทีนะครับ เรื่องการลงทุนต้องศึกษากันตลอดชีวิต หยุดไม่ได้ ผมหยิบยกตัวเลข “หกเดือน” ขึ้นมา เพียงเพราะคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาที่น่าจะพอดีๆ สำหรับการสร้างความพร้อมในการลงทุน

อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นการ “คิดเล่นๆ” เท่านั้น เพราะในชีวิตจริง คงมีน้อยคนที่จะหยุดงานได้หกเดือน ซึ่งถ้าท่านทำไม่ได้ก็หาได้มีปัญหาอันใดไม่ แค่แบ่งเวลาในวันหยุด หรือวันธรรมดาหลังเลิกงานมาใส่ใจกับการลงทุน นั่นก็ดีมากแล้วครับ

คุณสุภศักดิ์ จุลละศร เพื่อนผมที่ทำ Club VI มาด้วยกัน เคยบอกไว้ดีมากๆ ว่า คนเรามักมองเรื่องของ “เวลา” ใน “ภาพเล็ก” เช่น ยอมขึ้นรถไฟฟ้าแทนการขับรถ เพื่อให้ประหยัดเวลาได้วันละ 2-3 ชั่วโมง แต่กลับไม่ยอมมอง “ภาพใหญ่” เช่น เรากำลังเอาเวลา 40 ปี แลกกับชีวิตแบบไหน

เมื่อไม่มอง จึงไม่เปลี่ยนแปลง เมื่อไม่เปลี่ยนแปลง จึงต้องทำงานเป็นหนูถีบจักรไปเรื่อยๆ

และดังที่ได้บอกไปตอนต้นแล้วว่า ไม่ใช่แค่ “เวลา” คือ “เงินทอง” แต่ “เงินทอง” เองก็ทำให้มี “เวลา”

เพราะฉะนั้น แทนที่จะทำงานไปวันๆ เราจึงควร “หยุดคิด” แล้วเริ่มต้นขวนขวายหาความรู้ ใช้เวลาที่มีในวันนี้ เพื่อสร้าง “ทรัพย์สิน” ที่สร้าง “กระแสเงินสด” ให้เราได้ในวันข้างหน้า

ในอนาคตเราจะได้มีทั้ง “เงิน” และ “เวลา” …

ไม่ต้องใช้ “เวลา” หา “เงิน” ไปตลอดชีวิต