Unknown's avatar

About CheeChud

Founder and CEO of Club VI, Thailand's Investment Academy, Bestselling Author, Fanpantae Samkok

มาร์ธา สจ๊วร์ต คนดังที่ต้อง “เข้าคุก” เพราะข้อมูลอินไซด์

800px-Martha_Stewart_2011_Shankbone

โดย Club VI

หากจะเอ่ยถึงนักธุรกิจหญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดของสหรัฐอเมริกา หนึ่งในนั้นย่อมเป็น มาร์ธา สจ๊วร์ต เธอคือเซเลบชื่อดังที่สร้างอาณาจักรสื่อของตัวเองขึ้นมาจนยิ่งใหญ่

บริษัทของมาร์ธามีรายการโทรทัศน์หลายรายการ มีนิตยสาร ขายสินค้า รวมทั้งทำธุรกิจอีคอมเมิร์ซด้วย (ธุรกิจของเธอคล้ายๆ กับเครืออมรินทร์ของเมืองไทย)

ในปี 2004 ชีวิตของมาร์ธาเดินทางมาถึงจุดพลิกผัน เมื่อเธอถูกศาลตัดสินจำคุกในข้อหาปกปิดหลักฐานและให้การเท็จ อันเนื่องมาจากการใช้ “ข้อมูลวงใน” เพื่อขายหุ้นของบริษัทยา “แอมโคลน ซีสเต็มส์”

ที่มาของเรื่องนี้ก็คือ ในปี 2001 ผลิตภัณฑ์ยาตัวหนึ่งของแอมโคลน ชื่อ “เออร์บิทักซ์” ซึ่งเป็นทีเด็ดของบริษัท ถูก เอฟดีเอ หรือองค์การอาหารและยาสหรัฐฯ ตัดสินไม่อนุมัติให้ใช้ ปรากฏว่า หลังจากมีการประกาศข่าวนี้ออกไปในวันที่ 28 ธ.ค. 2001 หุ้นของแอมโคลนก็ร่วงลงถึง 16% ในวันเดียว

ต่อมา กลต. ได้เข้าไปตรวจสอบและพบว่า ผู้บริหารของแอมโคลนรวมทั้งผู้เกี่ยวข้องหลายคนได้ขายหุ้นออกมาเป็นจำนวนมากในวันที่ 27 ธ.ค. ก่อนที่ข่าวจะถูกเผยแพร่เพียงหนึ่งวัน ในจำนวนนั้นคือ ซามูเอล วัคซอล ผู้ก่อตั้งบริษัท ที่ได้แนะนำให้ลูกสาวและพ่อของเขาขาย โดยตัวเขาเองก็พยายามขายหุ้นทิ้งด้วยแต่ขายไม่ทัน

ดูๆ แล้วเคสนี้ไม่น่าจะเกี่ยวข้องอะไรกับมาร์ธาเลย เพราะธุรกิจของเธอก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับธุรกิจยา หากไม่ใช่เพราะหนึ่งในผู้ถูกกล่าวหาคือ ปีเตอร์ พาคาโนวิซ โบรกเกอร์ของมาร์ธา ซึ่งทำงานอยู่ที่เมอร์ริล ลินช์

โดยระหว่างการสอบสวน ดักลาส ฟันเนิล ผู้ช่วยของพาคาโนวิซ ได้ให้ปากคำว่า นายของเขาสั่งให้กระซิบบอก มาร์ธา สจ๊วร์ต ว่า ซีอีโอของแอมโคลนกำลังเทขายหุ้น เพราะทราบข่าวว่าเอฟดีเอจะมีมติไม่อนุมัติยาของแอมโคลน และมาร์ธาก็สั่งขายหุ้นทิ้งทันทีในวันนั้น

หลังจากสู้คดีอยู่นาน มาร์ธา สจ๊วร์ต ถูกศาลพิพากษาว่ามีความผิดจริง และถูกสั่งจำคุก โดยเธอต้องติดคุกอยู่ที่เรือนจำกลางในเวสต์ เวอร์จิเนีย ถึงห้าเดือน ก่อนจะถูกกักบริเวณอยู่ในบ้านอีกห้าเดือน และรอลงอาญาไว้อีกสองปี

นี่เป็นเรื่องที่อื้อฉาวและฮือฮาอย่างยิ่งในสหรัฐอเมริกา เพราะไม่มีใครคาดคิดว่าผู้หญิงเก่งที่เป็นขวัญใจแม่บ้านอเมริกันทั่วประเทศจะประสบชะตากรรมถึงขั้นเข้าคุกได้ !!

อย่างไรก็ตาม หลังจากพ้นโทษ มาร์ธาค่อยๆ ฟื้นฟูธุรกิจและภาพลักษณ์ของตัวเธอเองขึ้นมา ในปี 2011 เธอได้รับบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศของรัฐนิวเจอร์ซี่ย์ ซึ่งถือเป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่แห่งชีวิตของเธอ ก่อนจะกลับเข้ารับตำแหน่งประธานบริษัท มาร์ธา สจ๊วร์ต ออมนิมีเดีย ที่ตัวเธอเองเป็นผู้ก่อตั้งอีกครั้งในปี 2o12

กรณี “มาร์ธา สจ๊วร์ต ติดคุก” ได้กลายเป็นบทเรียนให้กับหลายๆ คนว่า การใช้ “ข้อมูลวงใน” ในการซื้อขายหุ้น ถือเป็นการเอาเปรียบสาธารณชน อันเป็นเรื่องร้ายแรงที่มีความผิดทางอาญาและจะยอมความกันไม่ได้

นี่ขนาดแค่ทำตามข่าวที่โบรกเกอร์บอกมา โดยที่ตัวเองไม่ได้เป็นผู้บริหารและไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับบริษัทนั้นๆ แต่ด้วยการพูดเท็จและปกปิดหลักฐาน มาร์ธายังต้องรับโทษทัณฑ์ เข้าไปชดใช้ความผิดในคุกตะราง (นี่ยังไม่นับว่าเธอเป็นทั้งคนดังและมีฐานะเข้าขั้นมหาเศรษฐีด้วย)

พอได้ย้อนศึกษากรณีมาร์ธา สจ๊วร์ต ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงอีกกรณีหนึ่งเมื่อเร็วๆ นี้ คนที่ทำ เป็นผู้บริหารระดับสูงขององค์กร เป็นผู้เจรจาซื้อกิจการด้วยตนเอง และใช้ข้อมูลนั้นเพื่อประโยชน์ของตนเอง

จะมองมุมไหน ความผิดนั้นก็ถือว่า “เต็มเปา” และ “จังเบ้อเร่อ” มากกว่ามาร์ธาหลายเท่านัก แต่ด้วยข้อจำกัดทางกระบวนการยุติธรรม ผลจึงออกมาอย่างที่เห็นครับ

[Credit: ข้อมูลประกอบจาก วิกิพีเดีย, ภาพประกอบโดย David Shankbone]

 

“มือหนึ่ง”​ ของบัฟเฟตต์ ผู้ถูกกล่าวหาว่า ใช้ “ข้อมูลอินไซด์” ซื้อหุ้น

David_Sokol

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

เดวิด โซโคล เป็นอดีตผู้บริหารแถวหน้าของเบิร์คเชียร์ แฮธาเวย์ เขาเคยเป็น “เต็งหนึ่ง” ที่ได้รับการคาดหมายว่าจะก้าวขึ้นเป็นประธานบริษัทต่อจาก วอร์เรน บัฟเฟตต์

โซโคลเคยบริหารบริษัทในเครือเบิร์คเชียร์มาแล้วหลายบริษัท เขาเป็นผู้บริหารที่มากด้วยความสามารถ จนได้รับฉายาจากนิตยสารฟอร์จูนว่าเป็น “นายสารพัดช่างของบัฟเฟตต์” (Buffet’s Mr. Fix-it) จากการที่ปู่มักส่งเขาไป “กู้วิกฤต” ให้กับบริษัทในเครือที่กำลังประสบปัญหา ซึ่งเขาก็ทำได้ดีทุกครั้ง

สไตล์การบริหารที่เป็นเสมือน “Signature” ของโซโคล คือความ “โหด” และ “เด็ดขาด”

ตัวอย่างเช่น ตอนที่ปู่ส่งเขาไปนั่งเป็นซีอีโอของเน็ตเจ็ตส์ บริษัทขายความเป็นเจ้าของร่วมเครื่องบินส่วนตัว ซึ่งกำลังประสบปัญหาขาดทุน โซโคลได้จัดการลดต้นทุนของบริษัทอย่างไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมใดๆ ไม่ว่าจะเป็นการลดจำนวนนักบิน ลดฝูงบิน ลดค่าใช้จ่ายต่างๆ ซึ่งทำให้เขาถูกโจมตีอย่างรุนแรง

ทว่าด้วยความเฉียบคม บวกกับการสนับสนุนจากบัฟเฟตต์ เขาจึงสามารถดึงเน็ตเจ็ตส์พ้นวิกฤตได้ในที่สุด … นี่คือความสามารถอันเยี่ยมยอดของโซโคล

แต่แล้ว อนาคตของผู้บริหารระดับซุปตาร์ผู้นี้ กลับมีอันต้องดับวูบลงอย่างไม่น่าเชื่อ

เรื่องของเรื่องก็คือ ในปี 2011 โซโคลได้ให้ทีมงานเฟ้นหาบริษัทดีๆ ที่น่าเข้าซื้อ อันเป็นไปตามนโยบายของเบิร์คเชียร์ จนไปเจอกับ “ลูบริซอล” บริษัทผลิตสารเคมีชนิดพิเศษที่ใช้กับอุตสาหกรรมยานยนต์และปิโตรเลียม

โซโคลมองว่าลูบริซอลเป็นโอกาสลงทุนที่ดีมาก จึงแนะนำให้บัฟเฟตต์ซื้อ และปู่ก็อนุมัติ เขาจึงไปเจรจากับผู้บริหารของลูบริซอลจนปิดดีลกันได้เรียบร้อย ในที่สุด ลูบริซอลก็กลายเป็นบริษัทในเครือเบิร์คเชียร์

แต่แล้ว บัฟเฟตต์กลับมาทราบภายหลังว่า โซโคลไปซื้อหุ้นของลูบริซอลไว้เองล่วงหน้า ในระหว่างที่กำลังเจรจาเพื่อเข้าซื้อกิจการ ซึ่งทำให้ปู่ไม่พอใจอย่างยิ่ง เพราะการกระทำเช่นนั้น สุ่มเสี่ยงอย่างยิ่งที่จะถูกมองว่าเป็นการใช้ “ข้อมูลอินไซด์” ในการซื้อหุ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก

หลังจากเกิดเรื่อง โซโคลก็ขอลาออกจากเบิร์คเชียร์ ซึ่งปู่ก็อนุมัติการลาออกแต่โดยดี เป็นการยุติโอกาสที่จะได้ก้าวขึ้นเป็นนายใหญ่ของเบิร์คเชียร์ลงแต่เพียงเท่านี้

แม้ผู้ถือหุ้นจำนวนมากจะตำหนิบัฟเฟตต์ว่าน่าจะเล่นงานโซโคลให้หนักกว่านั้น แต่ในการประชุมผู้ถือหุ้นครั้งต่อมา บัฟเฟตต์ก็ได้กล่าวตำหนิโซโคล โดยบอกว่า การกระทำของโซโคลเป็นสิ่งที่ “แก้ตัวไม่ออก และอธิบายไม่ได้”

ปู่บอกว่า ที่เบิร์คเชียร์ หากเป็นเรื่องของความซื่อสัตย์ ต้องไม่มีพื้นที่สีเทาใดๆ ทั้งสิ้น !!

นอกจากจะไม่ปกป้องโซโคลแล้ว เบิร์คเชียร์ยังส่งเคสนี้ให้ กลต. สอบสวน และแม้ กลต. จะยุติการพิจารณาโดยมิได้กล่าวโทษโซโคล แต่ก็ทำชื่อเสียงของเขาเกิดรอยด่างพร้อยไปเสียแล้ว

บทเรียนที่เราควรจะได้รับจากกรณีนี้ก็คือ องค์กรที่ดีไม่ควร “ประนีประนอม” กับเรื่องของความซื่อสัตย์ และเมื่อมีบุคลากรของตนเองทำผิด ก็ไม่ควรที่จะปกป้อง แม้ว่าเขาคนนั้นจะถูกมองว่าเป็นผู้บริหาร “มือหนึ่ง” ในเครือ ที่เคยสร้างผลงานยอดเยี่ยมมาโดยตลอดก็ตาม

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การใช้ “ข้อมูลอินไซด์” เพื่อซื้อขายหุ้นนั้น ถือเป็นการเอาเปรียบผู้อื่น นอกจากผิดกฏหมายแล้ว ยังผิดจริยธรรมด้วย

หนังสือ Berkshire Beyond Buffett โดยผู้เขียน ลอว์เรนซ์ คันนิงแฮม กล่าวไว้อย่างน่าสนใจมากๆ ว่า “ความผิดตามกฏหมายของโซโคลถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาได้สูญเสียไป และทำให้เราได้รู้ว่า คนบางคนมัน “เหี้ยม” เพียงใด”

ในฐานะนักลงทุน เราจึงควรหลีกเลี่ยง “บริษัทเหี้ยมๆ” ที่มี “ผู้บริหารเหี้ยมๆ” ซึ่งนอกจากจะเป็นการป้องกันไม่ให้พอร์ตการลงทุนของเราเองได้รับอันตรายแล้ว ยังไม่ขัดแย้งกับจริยธรรมสำนึกดีชั่วในใจเราด้วยครับ

[ข้อมูลประกอบจากหนังสือ “บริษัทบัฟเฟตต์ ขอดเกล็ดมหาองค์กร” และ “เต้นรำไปทำเงิน”, ภาพประกอบโดย Mikebaudio]

Solutions for SET Investment

alone-62253_960_720

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

กำไรสุทธิไตรมาส 3 ของบริษัทใน SET ลดลงถึง 70% เทียบกับไตรมาสเดียวกันของปีก่อน ลดลง 20% เทียบกับงวด 9 เดือนของปีที่แล้ว และลดลง 72% เทียบกับไตรมาส 2 ของปีนี้ (ข้อมูลจาก ฐานเศรษฐกิจ อ้างจาก บล. ดีบีเอส วิคเคอร์ส)

เป็นตัวเลขที่ “แย่” จนไม่น่าเชื่อเลยนะครับ

ลองไล่ดูเป็นรายอุตสาหกรรม กลุ่มที่กำไรเพิ่มมากที่สุดเรียงตามลำดับ คือ 1) ท่องเที่ยวและบริการ 2) ยานยนต์ และ 3) สุขภาพ ส่วนกลุ่มที่กำไรลดลงมากที่สุดเรียงตามลำดับ คือ 1) พลังงาน 2) ธนาคารพาณิชย์ และ 3) ค้าปลีก (ข้อมูลจาก ฐานเศรษฐกิจ อ้างจาก บล​. กรุงศรีฯ)

ถามว่า ในเมื่อมันแย่ขนาดนี้ ทำยังไงกันดี?

หลังจากตามผล Q3 มาอาทิตย์กว่าๆ ผมลองใช้เวลาช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เขียน solutions สำหรับการลงทุนในตลาดหุ้นไทยออกมา (ซึ่งที่จริงมันอยู่ในหัวมานานแล้ว แต่ยังไม่มีโอกาสเรียบเรียง) ตามนี้ครับ

หนึ่ง) เลือกลงทุนในหุ้นที่รายรับมาจากต่างประเทศมากๆ ยิ่งมากเท่าไรยิ่งดี จะหวังกำลังซื้อจากในประเทศไม่ได้อีกต่อไป และอย่ายึดมั่นความเชื่อเดิมๆ ที่บอกว่าให้ลงทุนในธุรกิจที่ขายของที่คนต้องกินต้องใช้แล้วจะไม่กระทบ นาทีนี้อะไรก็กระทบหมด

จริงอยู่ที่คนเราทุกคนต้องกินข้าว แต่เวลาไม่มีเงิน ทุกคนก็กินข้าวน้อยลงได้เหมือนกัน

สอง) ให้เลือกลงทุนในบริษัทที่เป็น “super monopoly” ผมเน้นคำว่า “super” คือต้องผูกขาดแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไม่ใช่ผูกขาดแบบก้ำกึ่ง นาทีนี้บริษัทที่เป็นขาใหญ่จริงๆ จึงจะเจ็บน้อย

ถ้าไม่แน่ใจว่าบริษัทที่เราคิดเป็น super monopoly หรือเปล่า ให้ลองนึกดูว่า ถ้าไม่ซื้อสินค้าหรือบริการของบริษัทนี้แล้วจะซื้อของบริษัทไหน หากคุณนึกให้ตายก็นึกไม่ออก นั่นแหละครับ ใช่เลย .. super monopoly แน่ๆ

สาม) ตลาดหุ้นไทยมีแนวโน้มที่จะเป็น sideways ไปอีกนาน ซึ่งหมายความว่าหุ้นจะขึ้นๆ ลงๆ สลับกันไปเรื่อยๆ เราจึงไม่ควรเอาเงินไว้ในหุ้นมากเกินไป แต่ควรถือเงินสดไว้เพื่อหาโอกาสซื้อเวลาที่หุ้นลงแรงๆ ซึ่งจะทำให้ได้ต้นทุนที่ต่ำกว่า (ต่างจากเมื่อ 3-4 ปีก่อนหน้านี้ที่ตลาดยังเป็นขาขึ้น ช่วงนั้นต้องรีบซื้อ มัวรอของถูกไม่ได้ ไม่งั้นอาจพลาดแล้วพลาดเลย)

สี่) ลองศึกษาการลงทุนในต่างประเทศดู ปัจจุบันสามารถเปิดพอร์ตกับโบรกเกอร์ในเมืองไทยได้แล้ว แม้จะมีข้อจำกัดต่างๆ มากมาย แต่ก็ถือว่าสะดวกขึ้นมากและต้นทุนต่ำลงเยอะ

เหนือสิ่งอื่นใด สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ เราต้องปรับความคาดหวังของตัวเอง โดยมองสถานการณ์ตามความเป็นจริง

นั่นจะช่วยให้เราสามารถลงทุนในหุ้น (ซึ่งเป็นหนึ่งในการลงทุนที่ให้ผลตอบแทนดีที่สุด) ได้ต่อไปโดยไม่เป็นทุกข์ครับ

[ข้อมูลประกอบจาก ฐานเศรษฐกิจออนไลน์, ภาพประกอบจาก pixabay]