เจฟฟ์ เบซอส กับ “ความโปร่งใส”

(ต่อไปนี้เป็นข้อเขียนจากนิตยสาร Forbes ฉบับครบรอบ 100 ปี เป็นการรวบรวมเอาข้อคิดดีๆ จากสุดยอดนักธุรกิจโลก 100 คน ซึ่งผมได้ทยอยแปลเป็นไทยให้ได้อ่านกัน วันนี้เป็นคิวของนักธุรกิจที่กำลังมาแรงที่สุดในยุคนี้ และกำลังจะขึ้นแท่นเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลกในระยะเวลาอันใกล้ เขาคือ เจฟฟ์ เบซอส ผู้ก่อตั้งเอมะซอน ลองอ่านไว้ประดับปัญญานะครับ)

SD meets with Jeff Bezos

เจฟฟ์ เบซอส เขียน

ชัชวนันท์ สันธิเดช แปล

เรากำลังอยู่กลางยุคของการเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่ เป็นเวลาที่ลูกค้ามีพลังมหาศาล อันเป็นผลจากความโปร่งใสและการบอกต่อ

เมื่อก่อน ถ้าคุณทำให้ลูกค้าแฮปปี้ เขาจะบอกต่อกับคนอีกห้าคน แต่ตอนนี้ ด้วยอินเตอร์เน็ตที่ทำหน้าที่เสมือนโทรโข่งอันใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นการรีวิวออนไลน์ของลูกค้า หรือโซเชี่ยลมีเดีย คนๆ เดียวสามารถบอกต่อคนได้ถึง 5,000 คน

ในสมัยก่อน สินค้าคุณภาพรองอาจชนะในตลาดการค้าได้ด้วยการตลาดชั้นยอด แต่ลูกค้าวันนี้บอกได้แล้วว่าสินค้าหรือบริการหนึ่งๆ ดีหรือไม่ เพราะความโปร่งใสมีมากเหลือเกิน พวกเขาสามารถเอาไปเปรียบเทียบกับสินค้าอื่นๆ ได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็เอาไปบอกต่อกับเพื่อนฝูงได้

ลูกค้าในวันนี้ได้ทำในสิ่งที่ช่วยปลดปล่อยภาระอันหนักอึ้งได้มากที่สุด นั่นคือการมี “ความฉลาดทางการตลาด” (market-wise)

แทนที่จะให้สินค้าคุณภาพรองๆ มีเสียงดังกว่าเหมือนสมัยก่อน ก็ได้เกิดสิ่งที่เรียกว่าความเสมอภาคทางสินค้า (product meritocracy) ขึ้นมา

ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีมากๆ สำหรับผู้บริโภค ดีมากๆ สำหรับบริษัทที่เอาสิ่งนี้ไปปรับใช้

และดีมากๆ สำหรับสังคมของเรา


แหล่งที่มาข้อมูล : https://www.forbes.com/100-greatest-business-minds/person/jeff-bezos

 

Mr. Moneyball

[ต่อไปนี้เป็นข้อเขียนจากสุดยอดนักธุรกิจโลก 100 คน ที่ Forbes magazine รวบรวมไว้ ซึ่งผมทยอยแปลเป็นไทยให้ได้อ่านกัน วันนี้เป็นคิวของ บิลลี่ บีน สุดยอดโค้ชเบสบอลจากหนังเรื่อง Moneyball (ที่รับบทโดย แบรด พิตต์) ผู้บุกเบิกเอาหลักสถิติ ซึ่งคล้ายคลึงอย่างยิ่งกับ value investment ของ เบนจามิน แกรแฮม มาใช้กับเบสบอลและได้ผลอย่างดงาม มาอ่านข้อคิดจากเขากันนะครับ]

Moneyball_Poster

บิลลี่ บีน เขียน

ชัชวนันท์ สันธิเดช แปล

ในเรื่องของกีฬา คุณต้องเอาตัวรอดให้ได้สถานเดียว ผู้คนจะเชียร์แต่ทีมที่ชนะ ความพ่ายแพ้จะไม่ให้เครดิตกับคุณทั้งสิ้น

ผมไม่เคยเคลือบแคลงสงสัยในวิธีแบบ Moneyball เลย เมื่อก่อนเรามีเพียงสองทางเลือก คือจะใช้สัญชาติญาณ หรือ ข้อมูล แต่ดูเหมือนเรากำลังตัดสินใจบนวงล้อรูเล็ตต์ไปวันๆ ถ้าบังเอิญเลือกถูก เราก็เฉลิมฉลองการเดาที่ถูกต้องนั้น แล้วคิดเอาเองว่าตัวเรามีญาณวิเศษอะไรสักอย่าง แทนที่จะยอมรับว่ามันเป็นเพียงโชคและผลลัพธ์ที่เป็นการสุ่มล้วนๆ

ดังนั้น เราจึงเปลี่ยนมาใช้เหตุผล ใช้ตรรกะ และอยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริง สิ่งที่น่าสนใจก็คือการต่อต้าน เมื่อคุณเอาข้อมูลมาใช้ในการตัดสินใจ และใช้เหตุผลแบบภววิสัย คุณจะถูกตรึงไว้กับมาตรฐานอันสมบูรณ์แบบ ถ้ามีบางครั้งที่มันไม่ถูกต้อง 100% ก็จะมีคนสวนว่า “ฉันบอกนายแล้วว่าใช้ตัวเลขแม่งไม่เวิร์คหรอก” แต่ที่จริงแล้วมันเวิร์ค และเราก็จะเติบโตต่อไป

ยิ่งคุณคิดว่าตัวเองได้คำตอบครบถ้วนสมบูรณ์แล้ว คุณอาจกำลังมีปัญหาอยู่ก็ได้ ทุกๆ ธุรกิจมีข้อมูล และมีอัลกอริธึ่มที่ต้องปรับปรุงด้วยกันทั้งนั้น

(อ่านบทความเรื่อง VI กับ Moneyball ได้ที่นี่)


แหล่งที่มาข้อมูล : https://www.forbes.com/100-greatest-business-minds

แจ็ค เวลช์ สอนน้อง : อย่าซ้ำเติมใครในวันที่เขาล้ม

[ต่อไปนี้เป็น การแปลข้อเขียนจากสุดยอดนักธุรกิจโลก 100 คน ที่ Forbes magazine รวบรวมไว้ วันนี้เป็นคิวของ แจ็ค เวลช์ อดีตซีอีโอ GE หนึ่งในนักบริหารที่ได้รับการยอมรับว่าเก่งที่สุดในโลก มาดูกันนนะครับว่าเขาสอนอะไร]

800px-JackWelchApril2012

แจ็ค เวลช์ เขียน

ชัชวนันท์ สันธิเดช แปล

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดของผมนั้น ระเบิดมาก .. หมายถึง “ระเบิด” จริงๆ

ในปี 1963 หลังจากทำงานที่ GE ได้สามปี ผมเป็นวิศวกรเคมีที่กระตือรือร้นและทะเยอทะยาน และกำลังพยายามทุกวิถีทางที่จะสร้างธุรกิจพลาสติกขึ้นในบริษัทไฟฟ้า ในระหว่างกระบวนการ โรงงานทดลองของผมเกิดระเบิดขึ้นมา ใช่แล้วล่ะ ระเบิดเละเลย หลังคาพังลงมา กระจกแตก ควันโขมง งานทุกอย่างพังฉิบหายหมด

จนถึงวันนี้ ผมยังนึกขอบคุณพระเจ้าที่ไม่มีใครเป็นอะไร แต่ผมแน่ใจว่าหน้าที่การงานของตัวเองจบเห่ลงแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง จากการที่หัวหน้าของผมในพิตต์สเบิร์ก อยู่ๆ ก็ทำเป็นไม่รู้จักผม อีกทั้งผมยังถูกเรียกตัวไปพบเจ้านายใหญ่ในนิวยอร์ก เขาชื่อ ชาร์ลี รีด

ตอนนั้นผมไม่รู้จักเขาเลย รู้แต่ว่าผมกลัวมาก ผมแน่ใจว่าจะถูกตะโกนด่า ประจาน แล้วก็ไล่ออกแบบอัปยศแน่นอน เพราะถึงอย่างไร มันก็คือโรงงานของผม เป็นความผิดของผมเต็มๆ

แต่แล้ว ชาร์ลี รีด กลับสอนบทเรียนความเป็นผู้นำและบทเรียนชีวิตอันยิ่งใหญ่แก่ผมในวันนั้น เขาสุขุม มีเมตตา และเอาใจใส่ เขาคุยกับผมอยู่หลายชั่วโมง โดยใช้วิธีตั้งคำถามแบบโซเครติส เพื่อช่วยให้ผมเข้าใจว่าระเบิดเกิดขึ้นได้อย่างไร และผมสามารถ หรือควรทำอะไรที่แตกต่างไป และหลังจากคุยจบ เขาก็ให้โอกาสครั้งที่สองแก่ผม

ผมได้เรียนรู้ในวันนั้นว่า อย่าได้ซ้ำเติมใครในวันที่เขาล้ม คนทุกคนทำผิดพลาดกันได้ ความผิดบางอย่างนั้นใหญ่โตก็จริง แต่มันก็ได้ให้โอกาสครั้งใหญ่แก่เขาเช่นกัน นั่นคือโอกาสในการเติบโต 

หลายปีหลังจากได้คุยกับชาร์ลีในวันนั้น ผมก็ทำแบบเดียวกันกับพนักงานของผม และพบว่ามันได้ช่วยให้คนจำนวนมากเป็นคนที่ดีขึ้น ผมยังได้เรียนรู้ด้วยว่า เวลาที่ควรจะซัดคนอื่น .. “ซัด” ในที่นี้ หมายถึง “ท้าทาย” คือเวลาที่เขากำลังรุ่ง เพื่อเตือนเขาว่า

เวลาที่นายกำลังขึ้น อย่าให้คอของนายชูขึ้นตามชีวิตไปด้วยก็แล้วกัน

———————————-

แหล่งที่มาข้อมูล : https://www.forbes.com/100-greatest-business-minds