“ทำไมคนที่คิดถูกเสมอจึงมักไม่รวย” มุมคิดคมๆ จาก โฮเวิร์ด มาร์กส์

IMG_9008

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

โฮเวิร์ด มาร์กส์ บอกว่า ในโลกแห่งการลงทุน การเอาตัวรอดในเวลาที่สถานการณ์เป็นปกติถือว่ายังไม่พอ

“คุณอยู่กับสถานการณ์ปกติไม่ได้หรอก คุณบอกไม่ได้หรอกว่า ‘แค่เอาตัวรอดไปเรื่อยๆ ในเวลาปกติ ฉันก็แฮปปี้แล้ว’ มาร์กส์บอก “คุณต้องอยู่รอดให้ได้ในวันที่แย่ต่างหาก”

ที่สำคัญก็คือ แม้เราตัดสินใจถูก มันก็อาจยังไม่เห็นผลในเร็ววัน

“ถ้าคุณเป็นคนตัดสินใจ คุณต้องอยู่รอดให้นานพอ ที่การตัดสินใจที่ถูกต้องของคุณจะปรากฏให้เห็นเป็นประจักษ์ คุณหวังให้มันเกิดขึ้นทันทีไม่ได้หรอก ราคาที่แพงเกินไป ไม่ได้แปลว่ามันจะร่วงลงในวันพรุ่งนี้”

นอกจากนี้ คนส่วนใหญ่มักมองว่า นักลงทุนที่เก่งที่สุด คือคนที่ทำนายภาพใหญ่ได้แม่นที่สุด เช่น มองว่าตัวเลขเศรษฐกิจจะออกมาแย่ จึงเก็บเงินสดไว้ก่อน แล้วก็ปรากฏว่าเป็นไปตามนั้น จึงเข้าไปซื้อหุ้นได้ในราคาที่ถูก

มาร์กส์บอกว่า เขาไม่เคยเชื่ออย่างนั้นเลย

“ผมไม่เชื่อในการพยากรณ์เชิงมหภาค ผมไม่เชื่อคนที่พยากรณ์อัตราดอกเบี้ย พยากรณ์ว่าเศรษฐกิจจะดีแค่ไหน ตลาดหุ้นจะดีแค่ไหน และผมไม่คิดว่าในการจะเป็นนักลงทุนที่เหนือชั้น ความพยายามที่ผม หรือของคนส่วนใหญ่ทุ่มเทลงไป จะได้ประโยชน์จากการพยายามพยากรณ์เชิงมหภาค”

“ผมกำลังบอกว่านักพยากรณ์ไม่เคยทายถูกเลยหรือเปล่า? ไม่นะ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น พวกนักพยากรณ์ทายถูกออกจะบ่อยไป ปีที่แล้ว GDP โต 2% พอถึงปีนี้ นักพยากรณ์หลายคนก็บอกว่า GDP จะโต 2% นั่นเรียกว่า ‘การอิงอดีต’ (extrapolation) และโดยปกติแล้ว ในทางเศรษฐศาสตร์ การอิงอดีตมักได้ผลเสมอ เพราะอนาคตมักจะคล้ายคลึงกับอดีตที่เพิ่งผ่านพ้นไป ดังนั้น คนที่พยากรณ์ว่าสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบันจะดำเนินต่อไป จึงมักจะถูก”

ปัญหาก็คือ ต่อให้ทายถูก .. ก็ไม่ได้อะไร

“ยกตัวอย่างเรื่องเศรษฐกิจนะ อัตราการเติบโต 2 เปอร์เซ็นต์กว่าๆ ถูกยัดเข้าไปในราคาหลักทรัพย์วันนี้เรียบร้อยแล้ว ถ้าอัตราการเติบโตออกมา 2 เปอร์เซ็นต์กว่าๆ จริง ทุกคนที่พยากรณ์ไว้อย่างนั้นก็จะถูก แต่ราคาหลักทรัพย์จะไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก เพราะไอ้การเติบโตสองเปอร์เซ็นต์กว่าๆ ที่ว่า มันถูกคาดไว้และคิดลดเข้าไปในราคาหลักทรัพย์ตั้งแต่ 1-2 ปีก่อนหน้านั้นแล้ว”

“การอิงอดีตจึงถูกอยู่เสมอ การพยากรณ์ที่ใช้การอิงอดีตจึงถูกอยู่เสมอ แต่คนพวกนั้นทำเงินไม่ได้เลย”

และนี่เอง คือสาเหตุที่คนที่ “คิดถูกอยู่เสมอ” ซึ่งพบได้ทุกวี่วันตามรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับการเงินการลงทุนจึงมักไม่รวย

อย่างไรก็ตาม มาร์กส์บอกว่า นักพยากรณ์ที่ทำเงินได้มากมายก็มีเหมือนกัน แต่ต้องเป็นคนที่ “ฉีกแนว” และต้อง “ถูกต้อง” ด้วย

“นักพยากรณ์ที่ทำเงินได้ คือนักพยากรณ์ที่คาดการณ์การเปลี่ยนแปลงในระดับสุดขั้ว (radical changes)”

“ถ้าทุกคนพยากรณ์ว่าเศรษฐกิจปีนี้จะโต 2% แต่ผมพยากรณ์ว่าจะติดลบ 2% แล้วมันออกมาติดลบ 2% หรือผมพยากรณ์ไว้บวก 6 แล้วมันออกมาบวก 6 ผมจะได้เงินมากมาย ดังนั้น การพยากรณ์ที่ไม่ใช้การอิงอดีตจะมีโอกาสจะสร้างมูลค่าได้สูงมากถ้ามันถูกต้อง แต่แน่นอนว่ามันจะไม่เหลือค่าอะไรเลยถ้ามันผิด อีกทั้งคุณยังจะเสียเงินมากมาย ถ้าทุกคนพยากรณ์ไว้ 2.4 แต่คุณทายไว้ 6 แล้วมันออกมา 2.4 คุณคงเลือกลงทุนผิดทาง แล้วเสียเงินไปเยอะมาก”

ดังนั้น การพยากรณ์ที่แปรปรวนจากค่าเฉลี่ยของคนส่วนใหญ่ จึงมีโอกาสสร้างมูลค่าได้สูงมาก แต่มันยากเหลือเกินที่จะทำได้เช่นนั้น

ถ้าอย่างนั้น พวกนักลงทุนระดับเทพ ไม่ว่าจะเป็น วอร์เรน บัฟเฟตต์ ที่ชื่นชมมาร์กส์มาก รวมทั้งตัวมาร์กส์เอง ทำสำเร็จได้อย่างไร ตอนหน้ามาว่ากันต่อครับ


แหล่งที่มา : คลิปบรรยาย “The Most Important Things – Origins and Inspiration | Talks at Google” ทาง Youtube

Image credit : Facebook Page “Howard Marks” Facebook.com/HowardMarksBooks


(หมายเหตุ : โฮเวิร์ด มาร์กส์ เป็นนักลงทุนและผู้จัดการกองทุนที่ได้รับการยอมรับนับถือที่สุดคนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เขาทำผลตอบแทนทบต้นได้ถึง 19% ต่อปีจากการบริหารกองทุน Oaktree Capital ​Management เป็นเวลาหลายสิบปี โดยความมั่งคั่งปัจจุบันของเขาอยู่ที่  2,200 ล้านเหรียญ เป็นอันดับที่ 370 ใน Forbes 400 ซึ่งเป็นอันดับคนรวยที่สุดของสหรัฐฯ

มาร์กส์เป็นที่รู้จักมากที่สุดจาก “เมโม” ซึ่งเขาเขียนถ่ายทอดความรู้และมุมมองต่อการลงทุนและเศรษฐกิจไว้ในเว็บไซต์ แม้แต่วอร์เรน บัฟเฟตต์ ยังเคยบอกว่า “เวลาผมเห็นเมโมของโฮเวิร์ด มาร์กส์ ในกล่องจดหมาย มันเป็นสิ่งแรกที่ผมจะเปิดอ่าน และผมก็ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ เสมอ”) 


ย้อนอ่านตอนก่อนหน้านี้:

Howard Marks The Series

#1 :โฮเวิร์ด มาร์กส์ เตือนแรง ระวังเฟดอุ้มตลาดไม่ไหว คลิกที่นี่

#2 :เพราะเหตุใดเราจึงควรฟังคำเตือนของโฮเวิร์ด มาร์กส์ คลิกที่นี่

#3 : อย่ามองใครว่าถูกต้องด้วยเหตุผลที่ผิด คลิกที่นี่


 

 

 

 

 

 

“ลูกอาจารย์” ฟันธง บัฟเฟตต์พลาดเพราะ “แก่”

Ken_Fisher
โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช
เคน ฟิชเชอร์ ผู้จัดการกองทุนระดับมหาเศรษฐี ลูกชายแท้ๆ ของฟิลลิป ฟิชเชอร์ หนึ่งในสองคนที่วอร์เรน บัฟเฟตต์ ยกให้เป็น “แม่แบบ” นอกเหนือจากเบนจามิน แกรแฮม ออกมาชี้ชัดว่า สาเหตุที่ “ปู่” ไม่โดดเข้ามาซื้อหุ้นในช่วงวิกฤตโควิด-19 เพราะ “แก่แล้ว”
ความเป็นจริงเกี่ยวกับนักลงทุนผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ซึ่งรวมถึงพ่อผมด้วย คือพออายุมาถึงจุดหนึ่ง พวกเขาจะเสียความเฉียบคมไป ผมไม่ได้บอกว่าคุณบัฟเฟตต์ไม่คมเหมือนแต่ก่อนนะ แต่ผมนึกไม่ออกเลยว่ามีครั้งไหนในประวัติศาสตร์ที่คนอายุเท่าเขาไม่แข็งทื่อประมาณนี้เวลาเกิดวิกฤต
“พวกเขาแค่อยู่เฉยๆ เวลาเกิดวิกฤต .. ผมมีเซ้นส์ว่าคุณบัฟเฟตต์กำลังเป็นอย่างนั้น เขากำลังก้าวเข้าสู่เฟสของการนิ่งเฉยในชีวิต ซึ่งมาจากอายุของเขา แต่ถามว่าผมอาจจะมองผิดหรือเปล่า? ก็เป็นไปได้นะ” ผู้เป็น “ลูกอาจารย์” ของบัฟเฟตต์กล่าว
สำหรับประวัติของ เคน หรือ เคนเน็ธ ฟิชเชอร์ นอกจากจะเป็นลูกชายของนักลงทุนระดับตำนานอย่างฟิลลิป ฟิชเชอร์ แล้ว ตัวเขาเองถือว่าประสบความสำเร็จสูงมาก โดยเขาได้ตั้งกองทุนของตัวเองเมื่อปี 1979 ด้วยเงินเพียง 250 เหรียญ และบริหารจนกลายเป็น 100 ล้านเหรียญ
ปัจจุบัน บริษัท ฟิชเชอร์ อินเวสต์เมนท์ ของเขาบริหารเงินจำนวนมหาศาลถึง 1.12 แสนล้านเหรียญ โดยที่ตัวเขาเองมีความมั่งคั่งประมาณ 4,300 ล้านเหรียญ และติดอันดับร้อยกว่าๆ ใน Forbes 400 หรืออันดับคนรวยที่สุดของสหรัฐฯ ที่จัดโดยฟอร์บส์แมกกาซีนอีกด้วย
แก่นความคิดในการลงทุนของ เคน ฟิชเชอร์ มีอยู่หลายประการ หนึ่งในนั้นคือการคิดค้นตัวชี้วัดที่เรียกว่า PSR หรือ Price-to-Sales Ratio เพื่อใช้ในการวัดความถูกแพงและหาหุ้นที่ undervalued แทนที่จะใช้ P/E หรือ P/BV แต่ต่อมาเมื่อ PSR ถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย เขาก็ออกมายอมรับว่ามันใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไป
นอกจากนี้ เคนยังแบ่งหุ้นออกเป็น 6 ประเภท คือ หุ้นคุณค่าที่มีมูลค่าตลาดขนาดใหญ่ กลาง และ เล็ก และหุ้นเติบโตที่มีมูลค่าตลาดขนาดใหญ่ กลาง และเล็ก โดยในช่วงปลายทศวรรษ 1980 กองทุนของเขาเน้นลงทุนในหุ้นคุณค่าขนาดเล็กแนว “วีไอแท้ๆ” ซึ่งเป็นแนวที่ไม่มีกองทุนไหนทำ
นอกเหนือจากอาชีพลงทุน ฟิชเชอร์ยังเขียนหนังสือออกมา 11 เรื่อง บางเรื่องขายดีมากๆ เช่น The Only Three Questions That Count และ Wall Street Watz โดยมีหนึ่งเรื่องที่แปลเป็นภาษาไทย ได้แก่ The Ten Roads to Rishes (แปลโดย ชัชวนันท์ Club VI)
อย่างไรก็ตาม ฟิชเชอร์เป็นคน “ปากกล้า” จึงมักถูกด่าอยู่เสมอ ล่าสุดเขาเพิ่งโดนประนามจากการพูดถึงผู้หญิงอย่างไม่เหมาะสม โดยให้สัมภาษณ์ว่า
เงินและเซ็กส์ เป็นสองสิ่งที่ส่วนตัวที่สุดสำหรับคนส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้น เวลาพยายามหาลูกค้าใหม่ๆ คุณต้องระวังให้ดี เหมือนเดินตรงไปหาสาวคนหนึ่งในบาร์ไปหาผู้หญิงในบาร์ แล้วบอกว่าขอถามหน่อยว่าข้างในกางเกงในของคุณมีอะไรเอ่ย’”
และคำกล่าวนี้เอง ทำให้เขาถูกถอนเงินลงทุนไปราวๆ 1,000 ล้านเหรียญเลยทีเดียว
ข้อมูลประกอบ : wikipedia, Forbes.com
ภาพจาก : common.wikimedia.org

ถอดรหัส ปู่ “ขายหุ้นแบงก์” ทำไม

Warren_Buffett_at_the_2015_SelectUSA_Investment_Summit

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

16 พ.ค. 2020

วอร์เรน บัฟเฟตต์ ช็อคโลกอีกแล้ว ด้วยการเทขายหุ้นสถาบันการเงินออกมาเป็นจำนวนมาก

ที่เยอะสุดคือ โกลด์แมน แซคส์ ซึ่งถือมาตั้งแต่ Financial crisis ปี 2008 โดยนับจากต้นปี หุ้นโกลด์แมนร่วงลงมาถึง 33% หรือ 1 ใน 3

สถานการณ์เช่นนี้ ถ้ากางตำราเดิมของปู่ ต้องเข้าไป “ซื้อเพิ่ม” จึงจะถูก แต่ปรากฏว่าปู่กลับเทขายออกมา

จากรายงานล่าสุดที่แจ้งต่อ กลต. เบิร์คเชียร์เหลือหุ้นในโกลด์แมนไม่ถึง 2 ล้านหุ้น จากเดิม 12 ล้านหุ้น ลดลงถึง 84% จากเดิมมีหุ้นอยู่ในมือมูลค่าประมาณ 2,760 ล้านเหรียญ เหลือแค่ 297 ล้านเหรียญ และก่อนหน้านี้เมื่อเดือน ก.พ. ปู่ก็เพิ่งขายหุ้นโกลด์แมนถึง 1 ใน 3 จากที่ถืออยู่เมื่อสิ้นปีที่แล้ว

เรียกได้ว่า “ขายต่อเนื่อง” และ “ขายอุตลุต” จริงๆ

นอกจากนี้ ปู่ยังลดสัดส่วนการถือหุ้นใน เจพี มอร์แกน อีกหนึ่งสถาบันการเงินชั้นนำลงเล็กน้อยประมาณ 3% ยังไม่นับการขายหุ้น US Bancorp ธนาคารขนาดใหญ่ เป็นมูลค่าไม่มากนักประมาณ 16 ล้านเหรียญ ซึ่งเพิ่งเป็นข่าวเมื่อ 2-3 วันก่อนหน้านี้

และยังไม่รวมการลดสัดส่วนการถือหุ้นใน เวลส์ ฟาร์โก แบงก์ลูกรักของปู่ (ที่เพิ่งเจอปัญหาการทุจริต) ในเดือน ก.พ. ที่ผ่านมา โดยขายหุ้นทิ้งไป 14% ซึ่งถือว่าไม่น้อย รวมทั้งอีกหนึ่งธนาคารคือ BNY Mellon ที่เพิ่งลดสัดส่วนลงด้วยเช่นกัน

ที่น่าแปลกใจก็คือ ปู่เพิ่งพูดในการประชุมเบิร์คเชียร์ 2020 ที่ผ่านมาว่า แบงก์ไม่ใช่ธุรกิจที่น่าเป็นห่วงมากนักจากวิกฤตโคโรน่าไวรัส

ปู่บอกว่า “ถ้าปัญหาเศรษฐกิจหนักมากถึงระดับหนึ่ง แม้แต่ธนาคารที่เข้มแข็งก็ยังต้องรับความกดดันอย่างหนัก และเราก็ดีใจมากที่มีระบบธนาคารกลางคอยหนุนหลังพวกเขาอยู่”

“ระบบธนาคารโดยรวมๆ จะไม่เป็นปัญหาอะไร” ปู่ชี้ชัด “พวกเขา (ธนาคาร) ไม่ใช่ประเด็นหลักที่ผมห่วงเลย”

ด้วยเหตุนี้ การที่ปู่ขายหุ้นแบงก์ แม้จะไม่พลิกความคาดหมายอะไรมากนัก เพราะขายมาแล้วตั้งแต่ต้นปี แต่ก็ชวนให้สงสัยว่าปู่คิดอะไรอยู่หรือถึงทำเช่นนี้ เป็นการยอม “ขาดทุนกำไร” มหาศาล ชนิดที่ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ปู่ทำ อาจถูกมองว่าเป็น “พฤติกรรมเม่า” ด้วยซ้ำ

ประเด็นนี้ ผมอยากนำท่านย้อนไปถอดรหัสคำพูดของปู่ ในอีกตอนหนึ่งของการประชุมเบิร์คเชียร์ 2020 ที่ผ่านมา

ปู่เล่าถึงสมัยเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ หรือ Great Depression ว่า วันที่ 3 ก.ย. 1929 ดัชนีดาวโจนส์อยู่ที่ 381.17 จุด ตอนนั้นเป็นช่วงที่ผู้คนแฮปปี้กันมาก แต่แล้ว พอถึงวันที่ 13 พ.ย. 1929 ผ่านมาเพียงสองเดือนกว่า หุ้นก็ตกลงมาเหลือ 198.69 จุด หรือลดลงมา 48% จากจุด high

ปู่บอกว่า ตอนนั้นยังไม่ชัดเจนด้วยซ้ำว่าสหรัฐฯ เข้าสู่ภาวะเศรษฐกิจ “ตกต่ำ” หรือ depression ผู้คนต่างคิดว่าเป็นแค่ภาวะ “ถดถอย” หรือ recession เหมือนครั้งก่อนๆ

หลังจากนั้นเก้าเดือน ในวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม 1930 ปู่ก็ลืมตาออกมาดูโลก โดยก่อนหน้านั้นหนึ่งวัน (วันศุกร์ที่ 29 ส.ค.) ตลาดปิดที่ 240.42 จุด ปรับตัวขึ้นมา 20% จากเก้าเดือนก่อนหน้า และพอปู่อายุได้สิบวัน หุ้นก็ขึ้นไปแตะที่ 245 จุด

ถึงตรงนี้ ใครต่อใครพากันมองว่ามรสุมร้ายน่าจะผ่านพ้นไปแล้ว …

ทว่าตลาดกลับ “พังครืน” ลงมาอีกรอบ และรอบนี้คือของจริง !!

จาก high ที่ 245 จุด พอถึงวันที่ 8 ก.ค. 1932 หรือผ่านมาไม่ถึงสองปี ดัชนีกลับลดลงเหลือเพียง 41.22 จุด ทรุดฮวบลงมา 83% จากวันที่ปู่เกิด และลงมา 89% จากจุดพีค โดยเงิน 1,000 เหรียญที่ซื้อ Dow Jones Average ในวันเกิดปู่ จะเหลือแค่ 170 เหรียญ

ย้ำว่าในเวลาไม่ครบสองปีดี

จะเห็นได้ว่า สมัย Great Depression ทีแรกคนยังไม่คิดว่า “รุนแรง” อะไรนัก นึกว่าผ่านมาให้พอสะดุ้ง เดี๋ยวก็คงผ่านไป แม้หุ้นจะตกลงมาเกือบ 50% แต่ก็กลับขึ้นมาพอสมควร นักลงทุนมากมายจึงย้อนเข้าไปในตลาด

ณ จุดนี้เอง ตลาดหุ้นก็พังพาบลงอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นการพังชนิด “ล่มสลาย” ไม่เหลือชิ้นดี ก่อนจะเข้าสู่ภาวะ Depression ที่ไม่ใช่แค่  Recession แต่เป็น “Great Depression” คือ “ตกต่ำครั้งใหญ่” เสียด้วย

ผมจึงขอตั้งข้อสงสัยว่า ในวิกฤตโคโรน่าไวรัสครั้งนี้ การที่ปู่ถือเงินสด 137,000 ล้านเหรียญ หรือเกือบ 4.5 ล้านล้านบาท ไม่ยอมซื้ออะไรเลย ทั้งยังทยอยขายหุ้นแบงก์และหุ้นอื่นๆ ทิ้ง

เป็นไปได้ไหมว่า ปู่กำลังมองว่าวิกฤตที่ดูเหมือนเริ่มผงกหัวขึ้นมาอีกครั้งในเวลานี้ สุดท้ายแล้วอาจดิ่งลงเหวลึกยิ่งกว่าเดิม เหมือนฝันร้ายเมื่อ 90 ปีก่อน

ก่อนจบ ขอยกอีกท่อนหนึ่งจากการประชุมครั้งที่ผ่านมา มาถ่ายทอดไว้

ปู่บอกว่า “เราอาจเจอประสบการณ์ ที่เหตุการณ์อย่างมหาโรคระบาดครั้งนี้เกิดขึ้น ซึ่งมันยากมากเลยที่จะคิดเผื่อไว้ก่อน นี่คือเหตุผลที่เราจะไม่ใช่เงินกู้ หรือมาร์จิ้นเพื่อลงทุน และเราก็บริหารเบิร์คเชียร์กันมาอย่างนี้ เราบริหารมันในรูปแบบที่ในทางทฤษฎี เราจะพร้อมรับสถานการณ์เลวร้ายที่สุดเสมอ”

“พร้อมรับสถานการณ์เลวร้ายที่สุด” นี่อาจเป็นเหตุผลแห่ง “แอ็คชั่นช็อคโลก” ของปู่ก็เป็นได้


ที่มาของข้อมูล : คลิปถ่ายทอดสดจาก Yahoo! Finance, CNBC, Bloomberg